Kilaka Stava

ॐ अस्य श्रीकीलकमन्त्रस्य शिवऋषिः, अनुष्टुप् छन्दः, श्रीमहासरस्वती देवता, श्रीजगदम्बाप्रीत्यर्थं सप्तशतीपाठाङ्गत्वेन जपे विनियोगः । ॐ नमश्चण्डिकायै । मार्कण्डेय उवाच । ॐ विशुद्धज्ञानदेहाय त्रिवेदीदिव्यचक्षुषे । श्रेयःप्राप्तिनिमित्ताय नमः सोमार्धधारिणे ॥ १॥

ॐ অস্য শ্রীকীলকমন্ত্রস্য শিবঋষিঃ, অনুষ্টুপ্ ছন্দঃ, শ্রীমহাসরস্বতী দেবতা, শ্রীজগদম্বাপ্রীত্যর্থং সপ্তশতীপাঠাঙ্গত্বেন জপে বিনিযোগঃ । ॐ নমশ্চণ্ডিকাযৈ । মার্কণ্ডেয উবাচ । ॐ বিশুদ্ধজ্ঞানদেহায ত্রিবেদীদিব্যচক্ষুষে । শ্রেযঃপ্রাপ্তিনিমিত্তায নমঃ সোমার্ধধারিণে ॥ ১॥

oṃ asya śrīkīlakamantrasya śivaṛṣiḥ, anuṣṭup chandaḥ, śrīmahāsarasvatī devatā, śrījagadambāprītyarthaṃ saptaśatīpāṭhāṅgatvena jape viniyogaḥ| oṃ namaścaṇḍikāyai| mārkaṇḍeya uvāca| oṃ viśuddhajñānadehāya trivedīdivyacakṣuṣe| śreyaḥprāptinimittāya namaḥ somārdhadhāriṇe|| 1||

सर्वमेतद्विजानीयान्मन्त्राणामपि कीलकम् । सोऽपि क्षेममवाप्नोति सततं जप्यतत्परः ॥ २॥

সর্বমেতদ্বিজানীযান্মন্ত্রাণামপি কীলকম্ । সোঽপি ক্ষেমমবাপ্নোতি সততং জপ্যতত্পরঃ ॥ ২॥

sarvametadvijānīyānmantrāṇāmapi kīlakam| so'pi kṣemamavāpnoti satataṃ japyatatparaḥ|| 2||

सिद्ध्यन्त्युच्चाटनादीनि कर्माणि सकलान्यपि । एतेन स्तुवतां देवीं स्तोत्रवृन्देन भक्तितः ॥ ३॥

সিদ্ধ্যন্ত্যুচ্চাটনাদীনি কর্মাণি সকলান্যপি । এতেন স্তুবতাং দেবীং স্তোত্রবৃন্দেন ভক্তিতঃ ॥ ৩॥

siddhyantyuccāṭanādīni karmāṇi sakalānyapi| etena stuvatāṃ devīṃ stotravṛndena bhaktitaḥ|| 3||

न मन्त्रो नौषधं तस्य न किञ्चिदपि विद्यते । विना जप्येन सिद्ध्येत्तु सर्वमुच्चाटनादिकम् ॥ ४॥

ন মন্ত্রো নৌষধং তস্য ন কিঞ্চিদপি বিদ্যতে । বিনা জপ্যেন সিদ্ধ্যেত্তু সর্বমুচ্চাটনাদিকম্ ॥ ৪॥

na mantro nauṣadhaṃ tasya na kiñcidapi vidyate| vinā japyena siddhyettu sarvamuccāṭanādikam|| 4||

समग्राण्यपि सेत्स्यन्ति लोकशङ्कामिमां हरः । कृत्वा निमन्त्रयामास सर्वमेवमिदं शुभम् ॥ ५॥

সমগ্রাণ্যপি সেত্স্যন্তি লোকশঙ্কামিমাং হরঃ । কৃত্বা নিমন্ত্রযামাস সর্বমেবমিদং শুভম্ ॥ ৫॥

samagrāṇyapi setsyanti lokaśaṅkāmimāṃ haraḥ| kṛtvā nimantrayāmāsa sarvamevamidaṃ śubham|| 5||

स्तोत्रं वै चण्डिकायास्तु तच्च गुह्यं चकार सः । समाप्नोति स पुण्येन तां यथावन्निमन्त्रणाम् ॥ ६॥

স্তোত্রং বৈ চণ্ডিকাযাস্তু তচ্চ গুহ্যং চকার সঃ । সমাপ্নোতি স পুণ্যেন তাং যথাবন্নিমন্ত্রণাম্ ॥ ৬॥

stotraṃ vai caṇḍikāyāstu tacca guhyaṃ cakāra saḥ| samāpnoti sa puṇyena tāṃ yathāvannimantraṇām|| 6||

सोऽपि क्षेममवाप्नोति सर्वमेव न संशयः । कृष्णायां वा चतुर्दश्यामष्टम्यां वा समाहितः ॥ ७॥

সোঽপি ক্ষেমমবাপ্নোতি সর্বমেব ন সংশযঃ । কৃষ্ণাযাং বা চতুর্দশ্যামষ্টম্যাং বা সমাহিতঃ ॥ ৭॥

so'pi kṣemamavāpnoti sarvameva na saṃśayaḥ| kṛṣṇāyāṃ vā caturdaśyāmaṣṭamyāṃ vā samāhitaḥ|| 7||

ददाति प्रतिगृह्णाति नान्यथैषा प्रसीदति । इत्थं रूपेण कीलेन महादेवेन कीलितम् ॥ ८॥

দদাতি প্রতিগৃহ্ণাতি নান্যথৈষা প্রসীদতি । ইত্থং রূপেণ কীলেন মহাদেবেন কীলিতম্ ॥ ৮॥

dadāti pratigṛhṇāti nānyathaiṣā prasīdati| itthaṃ rūpeṇa kīlena mahādevena kīlitam|| 8||

यो निष्कीलां विधायैनां चण्डीं जपति नित्यशः । स सिद्धः स गणः सोऽथ गन्धर्वो जायते ध्रुवम् ॥ ९॥

যো নিষ্কীলাং বিধাযৈনাং চণ্ডীং জপতি নিত্যশঃ । স সিদ্ধঃ স গণঃ সোঽথ গন্ধর্বো জাযতে ধ্রুবম্ ॥ ৯॥

yo niṣkīlāṃ vidhāyaināṃ caṇḍīṃ japati nityaśaḥ| sa siddhaḥ sa gaṇaḥ so'tha gandharvo jāyate dhruvam|| 9||

न चैवापाटवं तस्य भयं क्वापि न जायते । नापमृत्युवशं याति मृते च मोक्षमाप्नुयात् ॥ १०॥

ন চৈবাপাটবং তস্য ভযং ক্বাপি ন জাযতে । নাপমৃত্যুবশং যাতি মৃতে চ মোক্ষমাপ্নুযাত্ ॥ ১০॥

na caivāpāṭavaṃ tasya bhayaṃ kvāpi na jāyate| nāpamṛtyuvaśaṃ yāti mṛte ca mokṣamāpnuyāt|| 10||

ज्ञात्वा प्रारभ्य कुर्वीत ह्यकुर्वाणो विनश्यति । ततो ज्ञात्वैव सम्पूर्णमिदं प्रारभ्यते बुधैः ॥ ११॥

জ্ঞাত্বা প্রারভ্য কুর্বীত হ্যকুর্বাণো বিনশ্যতি । ততো জ্ঞাত্বৈব সম্পূর্ণমিদং প্রারভ্যতে বুধৈঃ ॥ ১১॥

jñātvā prārabhya kurvīta hyakurvāṇo vinaśyati| tato jñātvaiva sampūrṇamidaṃ prārabhyate budhaiḥ|| 11||

सौभाग्यादि च यत्किञ्चिद् दृश्यते ललनाजने । तत्सर्वं तत्प्रसादेन तेन जप्यमिदं शुभम् ॥ १२॥

সৌভাগ্যাদি চ যত্কিঞ্চিদ্ দৃশ্যতে ললনাজনে । তত্সর্বং তত্প্রসাদেন তেন জপ্যমিদং শুভম্ ॥ ১২॥

saubhāgyādi ca yatkiñcid dṛśyate lalanājane| tatsarvaṃ tatprasādena tena japyamidaṃ śubham|| 12||

शनैस्तु जप्यमानेऽस्मिन् स्तोत्रे सम्पत्तिरुच्चकैः । भवत्येव समग्रापि ततः प्रारभ्यमेव तत् ॥ १३॥

শনৈস্তু জপ্যমানেঽস্মিন্ স্তোত্রে সম্পত্তিরুচ্চকৈঃ । ভবত্যেব সমগ্রাপি ততঃ প্রারভ্যমেব তত্ ॥ ১৩॥

śanaistu japyamāne'smin stotre sampattiruccakaiḥ| bhavatyeva samagrāpi tataḥ prārabhyameva tat|| 13||

ऐश्वर्यं तत्प्रसादेन सौभाग्यारोग्यमेव च । शत्रुहानिः परो मोक्षः स्तूयते सा न किं जनैः ॥ १४॥

ঐশ্বর্যং তত্প্রসাদেন সৌভাগ্যারোগ্যমেব চ । শত্রুহানিঃ পরো মোক্ষঃ স্তূযতে সা ন কিং জনৈঃ ॥ ১৪॥

aiśvaryaṃ tatprasādena saubhāgyārogyameva ca| śatruhāniḥ paro mokṣaḥ stūyate sā na kiṃ janaiḥ|| 14||

चण्डिकां हृदयेनापि यः स्मरेत् सततं नरः । हृद्यं काममवाप्नोति हृदि देवी सदा वसेत् ॥ १५॥

চণ্ডিকাং হৃদযেনাপি যঃ স্মরেত্ সততং নরঃ । হৃদ্যং কামমবাপ্নোতি হৃদি দেবী সদা বসেত্ ॥ ১৫॥

caṇḍikāṃ hṛdayenāpi yaḥ smaret satataṃ naraḥ| hṛdyaṃ kāmamavāpnoti hṛdi devī sadā vaset|| 15||

अग्रतोऽमुं महादेवकृतं कीलकवारणम् । निष्कीलञ्च तथा कृत्वा पठितव्यं समाहितैः ॥ १६॥

অগ্রতোঽমুং মহাদেবকৃতং কীলকবারণম্ । নিষ্কীলঞ্চ তথা কৃত্বা পঠিতব্যং সমাহিতৈঃ ॥ ১৬॥

agrato'muṃ mahādevakṛtaṃ kīlakavāraṇam| niṣkīlañca tathā kṛtvā paṭhitavyaṃ samāhitaiḥ|| 16||

॥ इति श्रीभगवत्याः कीलकस्तोत्रं समाप्तम् ॥

॥ ইতি শ্রীভগবত্যাঃ কীলকস্তোত্রং সমাপ্তম্ ॥

|| iti śrībhagavatyāḥ kīlakastotraṃ samāptam||