Reading script
47 text units · Original verse markers remain within the text.
॥ ३. महिषासुरवधो नाम तृतीयोऽध्यायः ॥ । ध्यानम् । ॐ उद्यद्भानुसहस्रकान्तिमरुणक्षौमां शिरोमालिकां रक्तालिप्तपयोधरां जपवटीं विद्यामभीतिं वरम् । हस्ताब्जैर्दधतीं त्रिनेत्रविलसद्वक्त्रारविन्दश्रियं देवीं बद्धहिमांशुरत्नमुकुटां वन्देऽरविन्दस्थिताम् ।|| 3. mahiṣāsuravadho nāma tṛtīyo'dhyāyaḥ||| dhyānam| oṃ udyadbhānusahasrakāntimaruṇakṣaumāṃ śiromālikāṃ raktāliptapayodharāṃ japavaṭīṃ vidyāmabhītiṃ varam| hastābjairdadhatīṃ trinetravilasadvaktrāravindaśriyaṃ devīṃ baddhahimāṃśuratnamukuṭāṃ vande'ravindasthitām|
Sanskrit
ॐ ऋषिरुवाच ॥ ३.१॥
বাংলা
ॐ ঋষিরুবাচ ॥ ৩.১॥
IAST
oṃ ṛṣiruvāca|| 3.1||
Sanskrit
निहन्यमानं तत्सैन्यमवलोक्य महासुरः । सेनानीश्चिक्षुरः कोपाद्ययौ योद्धुमथाम्बिकाम् ॥ ३.२॥
বাংলা
নিহন্যমানং তত্সৈন্যমবলোক্য মহাসুরঃ । সেনানীশ্চিক্ষুরঃ কোপাদ্যযৌ যোদ্ধুমথাম্বিকাম্ ॥ ৩.২॥
IAST
nihanyamānaṃ tatsainyamavalokya mahāsuraḥ| senānīścikṣuraḥ kopādyayau yoddhumathāmbikām|| 3.2||
Sanskrit
स देवीं शरवर्षेण ववर्ष समरेऽसुरः । यथा मेरुगिरेः शृङ्गं तोयवर्षेण तोयदः ॥ ३.३॥
বাংলা
স দেবীং শরবর্ষেণ ববর্ষ সমরেঽসুরঃ । যথা মেরুগিরেঃ শৃঙ্গং তোযবর্ষেণ তোযদঃ ॥ ৩.৩॥
IAST
sa devīṃ śaravarṣeṇa vavarṣa samare'suraḥ| yathā merugireḥ śṛṅgaṃ toyavarṣeṇa toyadaḥ|| 3.3||
Sanskrit
तस्य छित्वा ततो देवी लीलयैव शरोत्करान् । जघान तुरगान्बाणैर्यन्तारं चैव वाजिनाम् ॥ ३.४॥
বাংলা
তস্য ছিত্বা ততো দেবী লীলযৈব শরোত্করান্ । জঘান তুরগান্বাণৈর্যন্তারং চৈব বাজিনাম্ ॥ ৩.৪॥
IAST
tasya chitvā tato devī līlayaiva śarotkarān| jaghāna turagānbāṇairyantāraṃ caiva vājinām|| 3.4||
Sanskrit
चिच्छेद च धनुः सद्यो ध्वजं चातिसमुच्छृतम् । विव्याध चैव गात्रेषु छिन्नधन्वानमाशुगैः ॥ ३.५॥
বাংলা
চিচ্ছেদ চ ধনুঃ সদ্যো ধ্বজং চাতিসমুচ্ছৃতম্ । বিব্যাধ চৈব গাত্রেষু ছিন্নধন্বানমাশুগৈঃ ॥ ৩.৫॥
IAST
ciccheda ca dhanuḥ sadyo dhvajaṃ cātisamucchṛtam| vivyādha caiva gātreṣu chinnadhanvānamāśugaiḥ|| 3.5||
Sanskrit
सच्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः । अभ्यधावत तां देवीं खड्गचर्मधरोऽसुरः ॥ ३.६॥
বাংলা
সচ্ছিন্নধন্বা বিরথো হতাশ্বো হতসারথিঃ । অভ্যধাবত তাং দেবীং খড্গচর্মধরোঽসুরঃ ॥ ৩.৬॥
IAST
sacchinnadhanvā viratho hatāśvo hatasārathiḥ| abhyadhāvata tāṃ devīṃ khaḍgacarmadharo'suraḥ|| 3.6||
Sanskrit
सिंहमाहत्य खड्गेन तीक्ष्णधारेण मूर्धनि । आजघान भुजे सव्ये देवीमप्यतिवेगवान् ॥ ३.७॥
বাংলা
সিংহমাহত্য খড্গেন তীক্ষ্ণধারেণ মূর্ধনি । আজঘান ভুজে সব্যে দেবীমপ্যতিবেগবান্ ॥ ৩.৭॥
IAST
siṃhamāhatya khaḍgena tīkṣṇadhāreṇa mūrdhani| ājaghāna bhuje savye devīmapyativegavān|| 3.7||
Sanskrit
तस्याः खड्गो भुजं प्राप्य पफाल नृपनन्दन । ततो जग्राह शूलं स कोपादरुणलोचनः ॥ ३.८॥
বাংলা
তস্যাঃ খড্গো ভুজং প্রাপ্য পফাল নৃপনন্দন । ততো জগ্রাহ শূলং স কোপাদরুণলোচনঃ ॥ ৩.৮॥
IAST
tasyāḥ khaḍgo bhujaṃ prāpya paphāla nṛpanandana| tato jagrāha śūlaṃ sa kopādaruṇalocanaḥ|| 3.8||
Sanskrit
चिक्षेप च ततस्तत्तु भद्रकाल्यां महासुरः । जाज्वल्यमानं तेजोभी रविबिम्बमिवाम्बरात् ॥ ३.९॥
বাংলা
চিক্ষেপ চ ততস্তত্তু ভদ্রকাল্যাং মহাসুরঃ । জাজ্বল্যমানং তেজোভী রবিবিম্বমিবাম্বরাত্ ॥ ৩.৯॥
IAST
cikṣepa ca tatastattu bhadrakālyāṃ mahāsuraḥ| jājvalyamānaṃ tejobhī ravibimbamivāmbarāt|| 3.9||
Sanskrit
दृष्ट्वा तदापतच्छूलं देवी शूलममुञ्चत । तेन तच्छतधा नीतं शूलं स च महासुरः ॥ ३.१०॥
বাংলা
দৃষ্ট্বা তদাপতচ্ছূলং দেবী শূলমমুঞ্চত । তেন তচ্ছতধা নীতং শূলং স চ মহাসুরঃ ॥ ৩.১০॥
IAST
dṛṣṭvā tadāpatacchūlaṃ devī śūlamamuñcata| tena tacchatadhā nītaṃ śūlaṃ sa ca mahāsuraḥ|| 3.10||
Sanskrit
हते तस्मिन्महावीर्ये महिषस्य चमूपतौ । आजगाम गजारूढश्चामरस्त्रिदशार्दनः ॥ ३.११॥
বাংলা
হতে তস্মিন্মহাবীর্যে মহিষস্য চমূপতৌ । আজগাম গজারূঢশ্চামরস্ত্রিদশার্দনঃ ॥ ৩.১১॥
IAST
hate tasminmahāvīrye mahiṣasya camūpatau| ājagāma gajārūḍhaścāmarastridaśārdanaḥ|| 3.11||
Sanskrit
सोऽपि शक्तिं मुमोचाथ देव्यास्तामम्बिका द्रुतम् । हुङ्काराभिहतां भूमौ पातयामास निष्प्रभाम् ॥ ३.१२॥
বাংলা
সোঽপি শক্তিং মুমোচাথ দেব্যাস্তামম্বিকা দ্রুতম্ । হুঙ্কারাভিহতাং ভূমৌ পাতযামাস নিষ্প্রভাম্ ॥ ৩.১২॥
IAST
so'pi śaktiṃ mumocātha devyāstāmambikā drutam| huṅkārābhihatāṃ bhūmau pātayāmāsa niṣprabhām|| 3.12||
Sanskrit
भग्नां शक्तिं निपतितां दृष्ट्वा क्रोधसमन्वितः । चिक्षेप चामरः शूलं बाणैस्तदपि साच्छिनत् ॥ ३.१३॥
বাংলা
ভগ্নাং শক্তিং নিপতিতাং দৃষ্ট্বা ক্রোধসমন্বিতঃ । চিক্ষেপ চামরঃ শূলং বাণৈস্তদপি সাচ্ছিনত্ ॥ ৩.১৩॥
IAST
bhagnāṃ śaktiṃ nipatitāṃ dṛṣṭvā krodhasamanvitaḥ| cikṣepa cāmaraḥ śūlaṃ bāṇaistadapi sācchinat|| 3.13||
Sanskrit
ततः सिंहः समुत्पत्य गजकुम्भान्तरे स्थितः । बाहुयुद्धेन युयुधे तेनोच्चैस्त्रिदशारिणा ॥ ३.१४॥
বাংলা
ততঃ সিংহঃ সমুত্পত্য গজকুম্ভান্তরে স্থিতঃ । বাহুযুদ্ধেন যুযুধে তেনোচ্চৈস্ত্রিদশারিণা ॥ ৩.১৪॥
IAST
tataḥ siṃhaḥ samutpatya gajakumbhāntare sthitaḥ| bāhuyuddhena yuyudhe tenoccaistridaśāriṇā|| 3.14||
Sanskrit
युध्यमानौ ततस्तौ तु तस्मान्नागान्महीं गतौ । युयुधातेऽतिसंरब्धौ प्रहारैरतिदारुणैः ॥ ३.१५॥
বাংলা
যুধ্যমানৌ ততস্তৌ তু তস্মান্নাগান্মহীং গতৌ । যুযুধাতেঽতিসংরব্ধৌ প্রহারৈরতিদারুণৈঃ ॥ ৩.১৫॥
IAST
yudhyamānau tatastau tu tasmānnāgānmahīṃ gatau| yuyudhāte'tisaṃrabdhau prahārairatidāruṇaiḥ|| 3.15||
Sanskrit
ततो वेगात् खमुत्पत्य निपत्य च मृगारिणा । करप्रहारेण शिरश्चामरस्य पृथक् कृतम् ॥ ३.१६॥
বাংলা
ততো বেগাত্ খমুত্পত্য নিপত্য চ মৃগারিণা । করপ্রহারেণ শিরশ্চামরস্য পৃথক্ কৃতম্ ॥ ৩.১৬॥
IAST
tato vegāt khamutpatya nipatya ca mṛgāriṇā| karaprahāreṇa śiraścāmarasya pṛthak kṛtam|| 3.16||
Sanskrit
उदग्रश्च रणे देव्या शिलावृक्षादिभिर्हतः । दन्तमुष्टितलैश्चैव करालश्च निपातितः ॥ ३.१७॥
বাংলা
উদগ্রশ্চ রণে দেব্যা শিলাবৃক্ষাদিভির্হতঃ । দন্তমুষ্টিতলৈশ্চৈব করালশ্চ নিপাতিতঃ ॥ ৩.১৭॥
IAST
udagraśca raṇe devyā śilāvṛkṣādibhirhataḥ| dantamuṣṭitalaiścaiva karālaśca nipātitaḥ|| 3.17||
Sanskrit
देवी क्रुद्धा गदापातैश्चूर्णयामास चोद्धतम् । बाष्कलं भिन्दिपालेन बाणैस्ताम्रं तथान्धकम् ॥ ३.१८॥
বাংলা
দেবী ক্রুদ্ধা গদাপাতৈশ্চূর্ণযামাস চোদ্ধতম্ । বাষ্কলং ভিন্দিপালেন বাণৈস্তাম্রং তথান্ধকম্ ॥ ৩.১৮॥
IAST
devī kruddhā gadāpātaiścūrṇayāmāsa coddhatam| bāṣkalaṃ bhindipālena bāṇaistāmraṃ tathāndhakam|| 3.18||
Sanskrit
उग्रास्यमुग्रवीर्यं च तथैव च महाहनुम् । त्रिनेत्रा च त्रिशूलेन जघान परमेश्वरी ॥ ३.१९॥
বাংলা
উগ্রাস্যমুগ্রবীর্যং চ তথৈব চ মহাহনুম্ । ত্রিনেত্রা চ ত্রিশূলেন জঘান পরমেশ্বরী ॥ ৩.১৯॥
IAST
ugrāsyamugravīryaṃ ca tathaiva ca mahāhanum| trinetrā ca triśūlena jaghāna parameśvarī|| 3.19||
Sanskrit
बिडालस्यासिना कायात् पातयामास वै शिरः । दुर्धरं दुर्मुखं चोभौ शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ३.२०॥
বাংলা
বিডালস্যাসিনা কাযাত্ পাতযামাস বৈ শিরঃ । দুর্ধরং দুর্মুখং চোভৌ শরৈর্নিন্যে যমক্ষযম্ ॥ ৩.২০॥
IAST
biḍālasyāsinā kāyāt pātayāmāsa vai śiraḥ| durdharaṃ durmukhaṃ cobhau śarairninye yamakṣayam|| 3.20||
Sanskrit
एवं सङ्क्षीयमाणे तु स्वसैन्ये महिषासुरः । माहिषेण स्वरूपेण त्रासयामास तान् गणान् ॥ ३.२१॥
বাংলা
এবং সঙ্ক্ষীযমাণে তু স্বসৈন্যে মহিষাসুরঃ । মাহিষেণ স্বরূপেণ ত্রাসযামাস তান্ গণান্ ॥ ৩.২১॥
IAST
evaṃ saṅkṣīyamāṇe tu svasainye mahiṣāsuraḥ| māhiṣeṇa svarūpeṇa trāsayāmāsa tān gaṇān|| 3.21||
Sanskrit
कांश्चित्तुण्डप्रहारेण खुरक्षेपैस्तथापरान् । लाङ्गूलताडितांश्चान्यान् शृङ्गाभ्यां च विदारितान् ॥ ३.२२॥
বাংলা
কাংশ্চিত্তুণ্ডপ্রহারেণ খুরক্ষেপৈস্তথাপরান্ । লাঙ্গূলতাডিতাংশ্চান্যান্ শৃঙ্গাভ্যাং চ বিদারিতান্ ॥ ৩.২২॥
IAST
kāṃścittuṇḍaprahāreṇa khurakṣepaistathāparān| lāṅgūlatāḍitāṃścānyān śṛṅgābhyāṃ ca vidāritān|| 3.22||
Sanskrit
वेगेन कांश्चिदपरान्नादेन भ्रमणेन च । निःश्वासपवनेनान्यान्पातयामास भूतले ॥ ३.२३॥
বাংলা
বেগেন কাংশ্চিদপরান্নাদেন ভ্রমণেন চ । নিঃশ্বাসপবনেনান্যান্পাতযামাস ভূতলে ॥ ৩.২৩॥
IAST
vegena kāṃścidaparānnādena bhramaṇena ca| niḥśvāsapavanenānyānpātayāmāsa bhūtale|| 3.23||
Sanskrit
निपात्य प्रमथानीकमभ्यधावत सोऽसुरः । सिंहं हन्तुं महादेव्याः कोपं चक्रे ततोऽम्बिका ॥ ३.२४॥
বাংলা
নিপাত্য প্রমথানীকমভ্যধাবত সোঽসুরঃ । সিংহং হন্তুং মহাদেব্যাঃ কোপং চক্রে ততোঽম্বিকা ॥ ৩.২৪॥
IAST
nipātya pramathānīkamabhyadhāvata so'suraḥ| siṃhaṃ hantuṃ mahādevyāḥ kopaṃ cakre tato'mbikā|| 3.24||
Sanskrit
सोऽपि कोपान्महावीर्यः खुरक्षुण्णमहीतलः । शृङ्गाभ्यां पर्वतानुच्चांश्चिक्षेप च ननाद च ॥ ३.२५॥
বাংলা
সোঽপি কোপান্মহাবীর্যঃ খুরক্ষুণ্ণমহীতলঃ । শৃঙ্গাভ্যাং পর্বতানুচ্চাংশ্চিক্ষেপ চ ননাদ চ ॥ ৩.২৫॥
IAST
so'pi kopānmahāvīryaḥ khurakṣuṇṇamahītalaḥ| śṛṅgābhyāṃ parvatānuccāṃścikṣepa ca nanāda ca|| 3.25||
Sanskrit
वेगभ्रमणविक्षुण्णा मही तस्य व्यशीर्यत । लाङ्गूलेनाहतश्चाब्धिः प्लावयामास सर्वतः ॥ ३.२६॥
বাংলা
বেগভ্রমণবিক্ষুণ্ণা মহী তস্য ব্যশীর্যত । লাঙ্গূলেনাহতশ্চাব্ধিঃ প্লাবযামাস সর্বতঃ ॥ ৩.২৬॥
IAST
vegabhramaṇavikṣuṇṇā mahī tasya vyaśīryata| lāṅgūlenāhataścābdhiḥ plāvayāmāsa sarvataḥ|| 3.26||
Sanskrit
धुतशृङ्गविभिन्नाश्च खण्डं खण्डं ययुर्घनाः । श्वासानिलास्ताः शतशो निपेतुर्नभसोऽचलाः ॥ ३.२७॥
বাংলা
ধুতশৃঙ্গবিভিন্নাশ্চ খণ্ডং খণ্ডং যযুর্ঘনাঃ । শ্বাসানিলাস্তাঃ শতশো নিপেতুর্নভসোঽচলাঃ ॥ ৩.২৭॥
IAST
dhutaśṛṅgavibhinnāśca khaṇḍaṃ khaṇḍaṃ yayurghanāḥ| śvāsānilāstāḥ śataśo nipeturnabhaso'calāḥ|| 3.27||
Sanskrit
इति क्रोधसमाध्मातमापतन्तं महासुरम् । दृष्ट्वा सा चण्डिका कोपं तद्वधाय तदाकरोत् ॥ ३.२८॥
বাংলা
ইতি ক্রোধসমাধ্মাতমাপতন্তং মহাসুরম্ । দৃষ্ট্বা সা চণ্ডিকা কোপং তদ্বধায তদাকরোত্ ॥ ৩.২৮॥
IAST
iti krodhasamādhmātamāpatantaṃ mahāsuram| dṛṣṭvā sā caṇḍikā kopaṃ tadvadhāya tadākarot|| 3.28||
Sanskrit
सा क्षिप्त्वा तस्य वै पाशं तं बबन्ध महासुरम् । तत्याज माहिषं रूपं सोऽपि बद्धो महामृधे ॥ ३.२९॥
বাংলা
সা ক্ষিপ্ত্বা তস্য বৈ পাশং তং ববন্ধ মহাসুরম্ । তত্যাজ মাহিষং রূপং সোঽপি বদ্ধো মহামৃধে ॥ ৩.২৯॥
IAST
sā kṣiptvā tasya vai pāśaṃ taṃ babandha mahāsuram| tatyāja māhiṣaṃ rūpaṃ so'pi baddho mahāmṛdhe|| 3.29||
Sanskrit
ततः सिंहोऽभवत्सद्यो यावत्तस्याम्बिका शिरः । छिनत्ति तावत् पुरुषः खड्गपाणिरदृश्यत ॥ ३.३०॥
বাংলা
ততঃ সিংহোঽভবত্সদ্যো যাবত্তস্যাম্বিকা শিরঃ । ছিনত্তি তাবত্ পুরুষঃ খড্গপাণিরদৃশ্যত ॥ ৩.৩০॥
IAST
tataḥ siṃho'bhavatsadyo yāvattasyāmbikā śiraḥ| chinatti tāvat puruṣaḥ khaḍgapāṇiradṛśyata|| 3.30||
Sanskrit
तत एवाशु पुरुषं देवी चिच्छेद सायकैः । तं खड्गचर्मणा सार्धं ततः सोऽभून्महागजः ॥ ३.३१॥
বাংলা
তত এবাশু পুরুষং দেবী চিচ্ছেদ সাযকৈঃ । তং খড্গচর্মণা সার্ধং ততঃ সোঽভূন্মহাগজঃ ॥ ৩.৩১॥
IAST
tata evāśu puruṣaṃ devī ciccheda sāyakaiḥ| taṃ khaḍgacarmaṇā sārdhaṃ tataḥ so'bhūnmahāgajaḥ|| 3.31||
Sanskrit
करेण च महासिंहं तं चकर्ष जगर्ज च । कर्षतस्तु करं देवी खड्गेन निरकृन्तत ॥ ३.३२॥
বাংলা
করেণ চ মহাসিংহং তং চকর্ষ জগর্জ চ । কর্ষতস্তু করং দেবী খড্গেন নিরকৃন্তত ॥ ৩.৩২॥
IAST
kareṇa ca mahāsiṃhaṃ taṃ cakarṣa jagarja ca| karṣatastu karaṃ devī khaḍgena nirakṛntata|| 3.32||
Sanskrit
ततो महासुरो भूयो माहिषं वपुरास्थितः । तथैव क्षोभयामास त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ ३.३३॥
বাংলা
ততো মহাসুরো ভূযো মাহিষং বপুরাস্থিতঃ । তথৈব ক্ষোভযামাস ত্রৈলোক্যং সচরাচরম্ ॥ ৩.৩৩॥
IAST
tato mahāsuro bhūyo māhiṣaṃ vapurāsthitaḥ| tathaiva kṣobhayāmāsa trailokyaṃ sacarācaram|| 3.33||
Sanskrit
ततः क्रुद्धा जगन्माता चण्डिका पानमुत्तमम् । पपौ पुनः पुनश्चैव जहासारुणलोचना ॥ ३.३४॥
বাংলা
ততঃ ক্রুদ্ধা জগন্মাতা চণ্ডিকা পানমুত্তমম্ । পপৌ পুনঃ পুনশ্চৈব জহাসারুণলোচনা ॥ ৩.৩৪॥
IAST
tataḥ kruddhā jaganmātā caṇḍikā pānamuttamam| papau punaḥ punaścaiva jahāsāruṇalocanā|| 3.34||
Sanskrit
ननर्द चासुरः सोऽपि बलवीर्यमदोद्धतः । विषाणाभ्यां च चिक्षेप चण्डिकां प्रति भूधरान् ॥ ३.३५॥
বাংলা
ননর্দ চাসুরঃ সোঽপি বলবীর্যমদোদ্ধতঃ । বিষাণাভ্যাং চ চিক্ষেপ চণ্ডিকাং প্রতি ভূধরান্ ॥ ৩.৩৫॥
IAST
nanarda cāsuraḥ so'pi balavīryamadoddhataḥ| viṣāṇābhyāṃ ca cikṣepa caṇḍikāṃ prati bhūdharān|| 3.35||
Sanskrit
सा च तान्प्रहितांस्तेन चूर्णयन्ती शरोत्करैः । उवाच तं मदोद्धूतमुखरागाकुलाक्षरम् ॥ ३.३६॥
বাংলা
সা চ তান্প্রহিতাংস্তেন চূর্ণযন্তী শরোত্করৈঃ । উবাচ তং মদোদ্ধূতমুখরাগাকুলাক্ষরম্ ॥ ৩.৩৬॥
IAST
sā ca tānprahitāṃstena cūrṇayantī śarotkaraiḥ| uvāca taṃ madoddhūtamukharāgākulākṣaram|| 3.36||
Sanskrit
देव्युवाच ॥ ३.३७॥
বাংলা
দেব্যুবাচ ॥ ৩.৩৭॥
IAST
devyuvāca|| 3.37||
Sanskrit
गर्ज गर्ज क्षणं मूढ मधु यावत्पिबाम्यहम् । मया त्वयि हतेऽत्रैव गर्जिष्यन्त्याशु देवताः ॥ ३.३८॥
বাংলা
গর্জ গর্জ ক্ষণং মূঢ মধু যাবত্পিবাম্যহম্ । মযা ত্বযি হতেঽত্রৈব গর্জিষ্যন্ত্যাশু দেবতাঃ ॥ ৩.৩৮॥
IAST
garja garja kṣaṇaṃ mūḍha madhu yāvatpibāmyaham| mayā tvayi hate'traiva garjiṣyantyāśu devatāḥ|| 3.38||
Sanskrit
ऋषिरुवाच ॥ ३.३९॥
বাংলা
ঋষিরুবাচ ॥ ৩.৩৯॥
IAST
ṛṣiruvāca|| 3.39||
Sanskrit
एवमुक्त्वा समुत्पत्य सारूढा तं महासुरम् । पादेनाक्रम्य कण्ठे च शूलेनैनमताडयत् ॥ ३.४०॥
বাংলা
এবমুক্ত্বা সমুত্পত্য সারূঢা তং মহাসুরম্ । পাদেনাক্রম্য কণ্ঠে চ শূলেনৈনমতাডযত্ ॥ ৩.৪০॥
IAST
evamuktvā samutpatya sārūḍhā taṃ mahāsuram| pādenākramya kaṇṭhe ca śūlenainamatāḍayat|| 3.40||
Sanskrit
ततः सोऽपि पदाक्रान्तस्तया निजमुखात्तदा । अर्धनिष्क्रान्त एवासीद्देव्या वीर्येण संवृतः ॥ ३.४१॥
বাংলা
ততঃ সোঽপি পদাক্রান্তস্তযা নিজমুখাত্তদা । অর্ধনিষ্ক্রান্ত এবাসীদ্দেব্যা বীর্যেণ সংবৃতঃ ॥ ৩.৪১॥
IAST
tataḥ so'pi padākrāntastayā nijamukhāttadā| ardhaniṣkrānta evāsīddevyā vīryeṇa saṃvṛtaḥ|| 3.41||
Sanskrit
अर्धनिष्क्रान्त एवासौ युध्यमानो महासुरः । तया महासिना देव्या शिरश्छित्त्वा निपातितः ॥ ३.४२॥
বাংলা
অর্ধনিষ্ক্রান্ত এবাসৌ যুধ্যমানো মহাসুরঃ । তযা মহাসিনা দেব্যা শিরশ্ছিত্ত্বা নিপাতিতঃ ॥ ৩.৪২॥
IAST
ardhaniṣkrānta evāsau yudhyamāno mahāsuraḥ| tayā mahāsinā devyā śiraśchittvā nipātitaḥ|| 3.42||
Sanskrit
ततो हाहाकृतं सर्वं दैत्यसैन्यं ननाश तत् । प्रहर्षं च परं जग्मुः सकला देवतागणाः ॥ ३.४३॥
বাংলা
ততো হাহাকৃতং সর্বং দৈত্যসৈন্যং ননাশ তত্ । প্রহর্ষং চ পরং জগ্মুঃ সকলা দেবতাগণাঃ ॥ ৩.৪৩॥
IAST
tato hāhākṛtaṃ sarvaṃ daityasainyaṃ nanāśa tat| praharṣaṃ ca paraṃ jagmuḥ sakalā devatāgaṇāḥ|| 3.43||
Sanskrit
तुष्टुवुस्तां सुरा देवीं सहदिव्यैर्महर्षिभिः । जगुर्गन्धर्वपतयो ननृतुश्चाप्सरोगणाः ॥ ३.४४॥
বাংলা
তুষ্টুবুস্তাং সুরা দেবীং সহদিব্যৈর্মহর্ষিভিঃ । জগুর্গন্ধর্বপতযো ননৃতুশ্চাপ্সরোগণাঃ ॥ ৩.৪৪॥
IAST
tuṣṭuvustāṃ surā devīṃ sahadivyairmaharṣibhiḥ| jagurgandharvapatayo nanṛtuścāpsarogaṇāḥ|| 3.44||
Sanskrit
॥ स्वस्ति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे देवीमाहात्म्ये महिषासुरवधो नाम तृतीयोऽध्यायः ॥ ३॥
বাংলা
॥ স্বস্তি শ্রীমার্কণ্ডেযপুরাণে সাবর্ণিকে মন্বন্তরে দেবীমাহাত্ম্যে মহিষাসুরবধো নাম তৃতীযোঽধ্যাযঃ ॥ ৩॥
IAST
|| svasti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe sāvarṇike manvantare devīmāhātmye mahiṣāsuravadho nāma tṛtīyo'dhyāyaḥ|| 3||
Sanskrit
उवाच ३, अर्धश्लोकाः ४१, श्लोकाः ४४, एवमादितः ॥ २१७॥
বাংলা
উবাচ ৩, অর্ধশ্লোকাঃ ৪১, শ্লোকাঃ ৪৪, এবমাদিতঃ ॥ ২১৭॥
IAST
uvāca 3, ardhaślokāḥ 41, ślokāḥ 44, evamāditaḥ|| 217||
The 22-step reading sequence
